متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۱۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
روی بنمای که دیوانه شدم
۲
رحمتی، کز غمت افسانه شدم
۳
شمع رخسار تو نادیده تمام
۴
من دل سوخته پروانه شدم
۵
آشناییّ غمت بود سبب
۶
کز همه شادی بیگانه شدم
۷
باغم دل شکنت در پنجه
۸
من بی دل که چه مردانه شدم
۹
دام زلف تو ندیدم بر راه
۱۰
ناگهان شیفتة دانه شدم
۱۱
آرزوی لب میگویم خاست
۱۲
نزگزافی سوی میخانه شدم
۱۳
هوس زلف چو ز نجیرم کرد
۱۴
نه ز بی عقلی دیوانه شدم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.