متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۲۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
جانرا چو نیت وصل تو حاصل کجا برم؟
۲
دل را که شد ز درد تو غافل کجا برم؟
۳
بی ئصل جانفزای و حدیث چو شکّرت
۴
این عیش همچو زهر هلاهل کجا برم؟
۵
بگسست چرخ تار حیاتم بدست هجر
۶
چون وصل نیست کو همه بگسل کجا برم؟
۷
بنیاد خوشدلیّ من از سیل خیز اشک
۸
گیرم که خود نگردد باطل، کجا برم؟
۹
بی پایمرد وصل ز غرقاب حادثات
۱۰
کشتی عمر خویش بساحل کجا برم؟
۱۱
منزل دراز و بارکشم لنگ و من ضعیف
۱۲
بارم گران و راه پر از گل کجا برم؟
۱۳
ریگ روان و تیره شب و ابر و تند باد
۱۴
من چشم درد، راه بمنزل کجا برم؟
۱۵
مشکل گشای وصل اگر دیرتر رسد
۱۶
چندین هزار قصّۀ مشکل کجا برم؟
۱۷
گیرم که ارزوی دلم جمله حاصلست
۱۸
اکنون چو نیست روی تو حاصل کجا برم؟
۱۹
گفتند: برگرفت فلان دل ز مهر تو
۲۰
من داوریّ مردم جاهل کجا برم؟
۲۱
گر بر کنم دل از تو و بردارم از تو مهر
۲۲
آن مهر بر که افکنم؟ آن دل کجا برم؟
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.