متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۲۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نگارا چند ازین پیمان شکستن
۲
ز پیشانی دل سندان شکستن
۳
کمان ابروان در هم کشیدن
۴
وزو در جان من پیکان شکستن
۵
سر زلف تو ان نا تندرستت
۶
که باشد عادتش پیمان شکستن
۷
لبت را رسم باشد گاه خنده
۸
گهر را کار در دندان شکستن
۹
شکر را عیش شیرین تلخ کردن
۱۰
قدح را خنده اندر جان شکستن
۱۱
دهانت راست عادت وقت گفتار
۱۲
زشکّر پستۀ خندان شکستن
۱۳
دلم زندان غم گشتست و این راست
۱۴
همیشه عادت زندان شکستن؟
۱۵
چه مردی باشد اندر عهد بستن
۱۶
بدشواری و پس آسان شکستن؟
۱۷
بدین سستی که پیمان تو باشد
۱۸
بیک ساعت دو صد بتوان شکستن
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.