متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۴۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
رویی، چگونه رویی؟ رویی چو آفتاب
۲
زلفی، چگونه زلفی؟ هر حلقه یی و تابی
۳
هر پرتوی ز رویت، در چشم عقل نوری
۴
هر حلقه یی ز زلفت، در حلق جان طنابی
۵
گر عکس عارض تو، بر صحن عالم افتد
۶
گردد ز سایۀ او، هر ذرّه آفتابی
۷
آب حیات کبود؟ خلد برین چه باشد
۸
بر روی تو نگاهی ، بر یاد تو شرابی
۹
در دور چشم مستت، هست از شراب فتنه
۱۰
افتاده همچو نرگس ، هر گوشه یی خرابی
۱۱
آن چشم نرگسین را، از خواب خوش برانگیز
۱۲
تا هر زمان نبیند، در راه فتنه خوابی
۱۳
بر جان عاشقانت، بخشایش ار نیاید
۱۴
گه گاه چشم بد را، بر میفکن نقابی
۱۵
در خشک سال هجران، هو دولت رخ تست
۱۶
گر هیچگونه ماندست، در چشم بنده آبی
۱۷
هر کس که پرسد از من، احوال سوزیانم
۱۸
باشد سرشک خونین، حاضرترین جوابی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.