متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · غزلیات

شمارهٔ ۱۴۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خطی بر سوسن از عنبر کشیدی
۲
سر خورشید در چنبر کشیدی
۳
همه خطهای خوبان جهانرا
۴
بخطّ خود قلم بر سر کشیدی
۵
شکستی پشت سنبل را بدین خط
۶
که از ناگه برویش برکشیدی
۷
کنار نسترن پر سبزه کردی
۸
پر طوطی سوی شکّر کشیدی
۹
مگر فهرست نیکوییست آن خط
۱۰
که بی پرگار و بی مسطر کشیدی؟
۱۱
غبار مشک بر سوسن فشاندی
۱۲
طراز لاله از عنبر کشیدی
۱۳
مه اندر خط شد از رشکت که از مشک
۱۴
هلالی بر کنار خور کشیدی
۱۵
کشد بر چهره هر خوبی خطی لیک
۱۶
تو خود از گونۀ دیگر کشیدی
۱۷
بگرد خرمن مه آن خط سبز
۱۸
ز صد قوس قزح خوشتر کشیدی
۱۹
ز زلف بس نبود آن ترک تازی
۲۰
که هندویی دگر را برکشیدی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.