شمارهٔ ۱۳۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تا ظن نبری که در نکوئیت شکیست
۲
یا چون رخ تو ستاره یی بر فلکیست
۳
در بی آبیّ و شوخی و تیغ زدن
۴
خورشید سپهر و چشم تو هر دو یکیست
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.