متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · قصاید

شمارهٔ ۱۴۱ - وله ایضاً

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
من که از دور چرخ ممتخم
۲
وز اسیران گردش ز منم
۳
همچون صبح ار برآورم نفسی
۴
آتش اندر همه جهان فکنم
۵
نه شکیبایی خموش شدن
۶
نه دلیری و برگ دم زدنم
۷
حاصلی نیست از وجود دخودم
۸
زان ملول از وجود خویشتنم
۹
همچو لاله ز سوز دل بدرم
۱۰
ور ز خارا کنند پیرهنم
۱۱
داده یی شرح جورهای فلک
۱۲
بس شگفت آید از تو این سخنم
۱۳
مگر از اتّحاد مفرط ما
۱۴
بتوظن برد آسمان که منم
۱۵
با تو گفتم شکایتی گویم
۱۶
بستدی آن حکایت از دهنم
۱۷
چون تو با کاروبار این گویی
۱۸
من چه ناموس خویشتن شکنم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.