متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · قصاید

شمارهٔ ۱۶۸ - وله ایضاً فیه

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای ز بزرگی بدان مقام که قدرت
۲
بر سر گردون فراشتست و ساده
۳
بس که تردّد کنند زی درت آنک
۴
بر فلک از کهکشان علامت جاده
۵
عاجز تدبیر تست جنبش گردون
۶
ور چه بکار آورد فنون جلاده
۷
خدمت تو کردنی چو طاعت ایزد
۸
مدحت تو گفتنی چو لفظ شهاده
۹
جلوه گه خصم تو منصّۀ دارست
۱۰
گردن بندش کمند و تیغ قلاده
۱۱
تیر فلک در هوای آتش طبیعت
۱۲
بر بفکندست همچو تیر کباده
۱۳
آتش خشم تو چون زبانه برآرد
۱۴
شیر فلک برنهد بگاو لباده
۱۵
از تو سؤالیست بنده را بتفضّل
۱۶
زود جوابش ده از طریق افاده
۱۷
گر بفضولی کسی ز خادم مخلص
۱۸
پرسد حالی چنان که باشد عاده
۱۹
گوید نان زیادت تو چه فرمود
۲۰
خواجه چو باز آمد از سفر بسعاده؟
۲۱
شاید اگر گویمش که از پس شش ماه
۲۲
صرت کما کنت و العناء زیاده
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.