متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · قطعات

شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
صدر احرار شهای الدّین ، ای گاه سخا
۲
کان ودریا شده از دست کفت چون کف دست
۳
دشمن از غصّۀ جاه تو چو غنچه دلتنگ
۴
طمع از جام عطای تو چو نرگس سر مست
۵
شرف خانة جوزا که به رفعت مثلست
۶
گشته در جنب سرا پردۀ اقبال تو بست
۷
همة اندیشة غمها ز دل او برخاست
۸
در همه عمر خود آن کس که دمی با تو نشست
۹
به سیه کاری از خدمت تو دورم کرد
۱۰
که سیه بادا روی فلک سفله پرست
۱۱
تا در هجر تو بر من بگشادست قضا
۱۲
در شادی و طرب چرخ برویم در بست
۱۳
مدّتی رفت که از من کرمت یاد نکرد
۱۴
والحق ازغصّۀ آن جان ز تن من بگسست
۱۵
نرسم من به تو وز تو نرسد نامه به من
۱۶
این چنین حادثه را هم سببی دانم هست
۱۷
شقّۀ کاغذ دانم ز منت نیست دریغ
۱۸
زانکه در حقّ منت هست کرمها پیوست
۱۹
یا زبان قلمت چون ره من بسته شدست
۲۰
یا نه چون پای رهی دست دبیرت بشکست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.