متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
کمال‌الدین اسماعیل · قطعات

شمارهٔ ۱۶۰ - وله ایضا

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بزگوارا این خواجگی همه آنست
۲
که روی از پس پرده به خلق ننمایند
۳
برون پرده ضعیفان و ناتوانان را
۴
به دست رنج سپارند و خود بیاسایند
۵
حدیث خسته دلان را بگوش ره ندهند
۶
وگرچه خون جگرها زدیده پالایند
۷
نه گاه راحت درمان دردمند کنند
۸
نه روز شادی بر غمگنان ببخشایند
۹
ببین که چند برفتند تا تو آمده یی
۱۰
قیاس کن که پس از رفتن تو چند آیند
۱۱
چو اینچنین بود اولیتر آنچنان باشد
۱۲
که آن کنند که شان خاص و عام بستایند
۱۳
بدی چو آمد بدنام از آن بپرهیزند
۱۴
چو نام نیکو در نیکوی بیفزایند
۱۵
چو روزگار بخواهد ربود ایشان را
۱۶
بنقد خود را از روزگار بربایند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.