شمارهٔ ۲۱۶ - ایضا له
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای ضمیر تو غیب را جاسوس
۲
وی تو مسعود و دشمنت منحوس
۳
مدّتی رفت تا مرا کرمت
۴
نه ز مطعوم داد و نه ملبوس
۵
کرده یی حبس رسم من بی جرم
۶
وین هم از بخت و طالع معکوس
۷
چیست موجب که از میان رسوم
۸
رسم من گشت ناگهان مطموس
۹
مکن ایخواجه رسم من بفرست
۱۰
مشکن بیش از این مرا ناموس
۱۱
ور گناهی حوالت است به من
۱۲
غلّه مطلق کن و مرا محبوس