شمارهٔ ۳۲۷ - وله ایضا
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
بزرگی را همی دانم که هرگز
۲
چو او کس نیست در افساد حالی
۳
نفاق و بخل مقرونست در وی
۴
چو قوّتهای و همّی و خیالی
۵
بدان ریش چو جاروب از همه سوی
۶
فراهم می کند خاشاک مالی
۷
امامی را چه گویم؟ کز دیانت
۸
بگرداند به یک نان قبله حالی
۹
بود از لقمة خود محترز لیک
۱۰
به خوان دیگران برلایبالی
۱۱
به نان این و آن عمری بسر برد
۱۲
نباید خواستش از خود حلالی