متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ظهیر فاریابی · قصاید

شمارهٔ ۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خسروا ،وقت می گل فام است
۲
رونق عیش درین ایام است
۳
باغ پر مطرب خوش الحان است
۴
دشت،پرشاهد سیم اندام است
۵
در جهان نکهت انفاس صبا
۶
همچو انعام شهنشه عام است
۷
لاله را سوز دل اندر سینه است
۸
غنچه را شادی جان در کام است
۹
شاخ بید از گذر موسم باد
۱۰
چون دل خصم تو بی آرام است
۱۱
همه اسباب طرب جمع شده ست
۱۲
این چه خوش وقت وچه خوش هنگام است
۱۳
یار در مجلس وگل در چمن است
۱۴
عود در مجمر و می در جام است
۱۵
بخت یاری ده و اقبال مطیع
۱۶
آسمان بنده و گیتی رام است
۱۷
بر سر نامه دولت عنوان
۱۸
نصرة الدین ،عضد الاسلام است
۱۹
شاه بوبکر محمد تویی آن
۲۰
که شعارت کرم و انعام است
۲۱
پخته شد نان جهانداری تو
۲۲
طمع خصم سراسر خام است
۲۳
وقت احسان وگه عنف تو را
۲۴
دست برجیس و دل بهرام است
۲۵
کامران باش و زشادی برخور
۲۶
که بداندیش تو دشمن کام است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.