شمارهٔ ۳۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
سر اکابر آفاق شمس دولت و دین
۲
تویی که قدرت تو کوه را کمر گیرد
۳
سپاه حادثه را خوف تو به زخم سنان
۴
چو بخت دشمنت از خواب بی خبر گیرد
۵
فلک بسان همایی ست پرگشاده مقیم
۶
برانک بیضه ملکت به زیر پر گیرد
۷
ز لفظ بنده به سمع خدایگان برسان
۸
چنانک لفظ تو باشد مگر که درگیرد
۹
که گر تو دست کرم بر سرم نخواهی داشت
۱۰
سپهر سرزده زودم ز دست بر گیرد