متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ظهیر فاریابی · قطعات

شمارهٔ ۳۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خداوندا من آن جراح عمرم
۲
که دایم هفت عضوم ریش باشد
۳
ز من رادی و دینداری نیاید
۴
چو گیتی زُفت کافر کیش باشد
۵
توانگر تر کسی کو را بجویی
۶
درین عهد از وفا دردیش باشد
۷
در شادی درین دوران که ماییم
۸
دل مرد محال اندیش باشد
۹
نسیبیگر زمن پیش است و بیش است
۱۰
سلیم است این بهل تا پیش باشد
۱۱
چو مهر از پس برآید آدمی را
۱۲
حقیقت دان که سایه بیش باشد
۱۳
مرا زان شعر آبادان چه طیره
۱۴
که پانصد رخنه در معنیش باشد
۱۵
به تیری دوزم او راکش ز رفعت
۱۶
کمر شمشیر جوزاکیش باشد
۱۷
ز زنبوری نیم کمتر که بروی
۱۸
دم و دم جای نوش ونیش باشد
۱۹
قمر با گل سخاوتها کند لیک
۲۰
بسا ظلما کزو برخیش باشد
۲۱
چو جای من نمی دانند قومی
۲۲
که ایشان را سمن چون غیش باشد
۲۳
اگر دستوریی یابم به هنگام
۲۴
چنان دانم که جای خویش باشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.