متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
ظهیر فاریابی · قطعات

شمارهٔ ۹۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
خدایگان اکابر بهاء دولت دین
۲
تو را رسد به جهان سروری و سر داری
۳
من از هوای تو خو باز چون توانم کرد؟
۴
که با حیات من آمیخته ست پنداری
۵
کلاه گوشه حکم تو از طریق نفاذ
۶
ربوده از سر گردون کلاه جباری
۷
به دولت تو سزدگر امیدوار شوم
۸
که شاید ار به جوانان امیدها داری
۹
نشاط کن غم مستی مخور که گاه طرب
۱۰
اگر چه مست نمایی به عقل هوشیاری
۱۱
دوام عمر تو باشد که آخرش نبود
۱۲
سزد که کار مرا آخری به دیداری
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.