ظهیر فاریابی · رباعیات

شمارهٔ ۳۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دی چشم تو را سحر مطلق می زد
۲
مگر تو ره گنبد ارزق می زد
۳
تا داشتی آفتاب در سایه زلف
۴
حان بر صفت ذره معلق میزد

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.