ظهیر فاریابی · رباعیات

شمارهٔ ۳۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای شب،نه ز زلف اوست بر پای تو بند
۲
پس دیر و دراز درکشیدی تا چند؟
۳
وی صبح، تو نیستی چو من عاشق و زار
۴
من می گریم بس است باری تو بخند!

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.