متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حکیم نزاری · دستورنامه

بخش ۳ - مناجات

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
الهی زفضلت نباشد بدیع
۲
خطاهای ما در پذیر از شفیع
۳
الهی معوّل به طاعت نه‌ایم
۴
ولی نا امید از شفاعت نه‌ایم
۵
الهی به انفاس پاکان خاص
۶
ز ادناسِ نفسِ بهیمی خلاص
۷
عنان عنایت ز ما بر مپیچ
۸
که ما جمله هیچیم و کم تر زهیچ
۹
مرا ای همه تو، ز من دوردار
۱۰
وگر زلّتی رفت معذور دار
۱۱
خلاصم ده از ورطه حرص و آز
۱۲
مران بر زبانم محال و مجاز
۱۳
ببخشای برعجز و بی‌چارگیم
۱۴
برون آور از خود به یک بارگیم
۱۵
مکن بی‌نصیبم ز فضل عمیم
۱۶
ز خلقم امان ده به امید و بیم
۱۷
درونم چنان پر کن از حُبّ آل
۱۸
که در وی نگنجدد گر قیل و قال
۱۹
بدیشان نمودی ره از بدوِ کُن
۲۰
معادم به مِن بَعْضِها بَعض کُن
۲۱
که‌ام من چه دارم تو داری تویی
۲۲
الاهی پناه نزاری تویی
۲۳
تویی پای‌مرد و تویی دست گیر
۲۴
ببخشای و رحمت کن و در پذیر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.