متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عبدالقادر گیلانی · غزلیات

شمارهٔ ۶۴ - ناله های من

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
من که هستم زنده دور از دلربای خویشتن
۲
گر برفتم می کشد بازم به جای خویشتن
۳
نه مرا در خانه کس راه و نه در مسکنی
۴
می توانم بود یکدم در سرای خویشتن
۵
ای که می نالی ز عشق یار و جور روزگار
۶
سوی من می بین و کن شکر خدای خویشتن
۷
گر ز عشق افزون نبودی در دل پایای من
۸
فکر می کردم به جان گرد هوای خویشتن
۹
تا نهادم بر سر کویت قدم بی اختیار
۱۰
توتیای دیده سازم خاکپای خویشتن
۱۱
بس که زاری می کنم بیهوش گردم هر زمان
۱۲
باز می آیم به هوش از ناله های خویشتن
۱۳
غیر محیی کو خود از بهر تو خواهد در جهان
۱۴
هر که می خواهد تو را خواهد برای خویشتن
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.