مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۱۵ - قبول کردن نصاری مکر وزیر را

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
صد هزاران مرد ترسا سوی او
۲
اندک‌اندک جمع شد در کوی او
۳
او بیان می‌کرد با ایشان براز
۴
سر انگلیون و زنار و نماز
۵
او به ظاهر واعظ احکام بود
۶
لیک در باطن صفیر و دام بود
۷
بهر این بعضی صحابه از رسول
۸
ملتمس بودند مکر نفس غول
۹
کو چه آمیزد ز اغراض نهان
۱۰
در عبادتها و در اخلاص جان
۱۱
فضل طاعت را نجستندی ازو
۱۲
عیب ظاهر را بجستندی که کو
۱۳
مو به مو و ذره ذره مکر نفس
۱۴
می‌شناسیدند چون گل از کرفس
۱۵
موشکافان صحابه هم در آن
۱۶
وعظ ایشان خیره گشتندی بجان

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.