متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۲۷ - مکر کردن مریدان کی خلوت را بشکن

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
جمله گفتند ای حکیم رخنه‌جو
۲
این فریب و این جفا با ما مگو
۳
چارپا را قدر طاقت با رنه
۴
بر ضعیفان قدر قوت کار نه
۵
دانهٔ هر مرغ اندازهٔ ویست
۶
طعمهٔ هر مرغ انجیری کیست
۷
طفل را گر نان دهی بر جای شیر
۸
طفل مسکین را از آن نان مرده گیر
۹
چونک دندانها بر آرد بعد از آن
۱۰
هم بخود گردد دلش جویای نان
۱۱
مرغ پر نارسته چون پران شود
۱۲
لقمهٔ هر گربهٔ دران شود
۱۳
چون بر آرد پر بپرد او بخود
۱۴
بی‌تکلف بی‌صفیر نیک و بد
۱۵
دیو را نطق تو خامش می‌کند
۱۶
گوش ما را گفت تو هش می‌کند
۱۷
گوش ما هوشست چون گویا توی
۱۸
خشک ما بحرست چون دریا توی
۱۹
با تو ما را خاک بهتر از فلک
۲۰
ای سماک از تو منور تا سمک
۲۱
بی‌تو ما را بر فلک تاریکیست
۲۲
با تو ای ماه این فلک باری کیست
۲۳
صورت رفعت بود افلاک را
۲۴
معنی رفعت روان پاک را
۲۵
صورت رفعت برای جسمهاست
۲۶
جسمها در پیش معنی اسمهاست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.