مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۴۲ - بیان توکل و ترک جهد گفتن نخچیران بشیر

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
طایفهٔ نخچیر در وادی خوش
۲
بودشان از شیر دایم کش‌مکش
۳
بس که آن شیر از کمین می در ربود
۴
آن چرا بر جمله ناخوش گشته بود
۵
حیله کردند آمدند ایشان بشیر
۶
کز وظیفه ما ترا داریم سیر
۷
بعد ازین اندر پی صیدی میا
۸
تا نگردد تلخ بر ما این گیا

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.