متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۴۹ - نگریستن عزرائیل بر مردی و گریختن آن مرد در سرای سلیمان و تقریر ترجیح توکل بر جهد و قلت فایدهٔ جهد

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زاد مردی چاشتگاهی در رسید
۲
در سرا عدل سلیمان در دوید
۳
رویش از غم زرد و هر دو لب کبود
۴
پس سلیمان گفت ای خواجه چه بود
۵
گفت عزرائیل در من این چنین
۶
یک نظر انداخت پر از خشم و کین
۷
گفت هین اکنون چه می‌خواهی بخواه
۸
گفت فرما باد را ای جان پناه
۹
تا مرا زینجا به هندستان برد
۱۰
بوک بنده کان طرف شد جان برد
۱۱
نک ز درویشی گریزانند خلق
۱۲
لقمهٔ حرص و امل زانند خلق
۱۳
ترس درویشی مثال آن هراس
۱۴
حرص و کوشش را تو هندستان شناس
۱۵
باد را فرمود تا او را شتاب
۱۶
برد سوی قعر هندستان بر آب
۱۷
روز دیگر وقت دیوان و لقا
۱۸
پس سلیمان گفت عزرائیل را
۱۹
کان مسلمان را بخشم از بهر آن
۲۰
بنگریدی تا شد آواره ز خان
۲۱
گفت من از خشم کی کردم نظر
۲۲
از تعجب دیدمش در ره‌گذر
۲۳
که مرا فرمود حق کامروز هان
۲۴
جان او را تو بهندستان ستان
۲۵
از عجب گفتم گر او را صد پرست
۲۶
او به هندستان شدن دور اندرست
۲۷
تو همه کار جهان را همچنین
۲۸
کن قیاس و چشم بگشا و ببین
۲۹
از کی بگریزیم از خود ای محال
۳۰
از کی برباییم از حق ای وبال
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.