متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۷۱ - پرسیدن شیر از سبب پای واپس کشیدن خرگوش

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شیر گفتش تو ز اسباب مرض
۲
این سبب گو خاص کاینستم غرض
۳
گفت آن شیر اندرین چه ساکنست
۴
اندرین قلعه ز آفات آمنست
۵
قعر چه بگزید هر که عاقلست
۶
زانک در خلوت صفاهای دلست
۷
ظلمت چه به که ظلمتهای خلق
۸
سر نبرد آنکس که گیرد پای خلق
۹
گفت پیش آ زخمم او را قاهرست
۱۰
تو ببین کان شیر در چه حاضرست
۱۱
گفت من سوزیده‌ام زان آتشی
۱۲
تو مگر اندر بر خویشم کشی
۱۳
تا به پشت تو من ای کان کرم
۱۴
چشم بگشایم بچه در بنگرم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.