متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۸۷ - تفسیر قول فریدالدین عطار قدس الله روحه تو صاحب نفسی ای غافل میان خاک خون می‌خور که صاحب‌دل اگر زهری خورد آن انگبین باشد

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
صاحب دل را ندارد آن زیان
۲
گر خورد او زهر قاتل را عیان
۳
زانک صحت یافت و از پرهیز رست
۴
طالب مسکین میان تب درست
۵
گفت پیغامبر که ای مرد جری
۶
هان مکن با هیچ مطلوبی مری
۷
در تو نمرودیست آتش در مرو
۸
رفت خواهی اول ابراهیم شو
۹
چون نه‌ای سباح و نه دریایی
۱۰
در میفکن خویش از خودراییی
۱۱
او ز آتش ورد احمر آورد
۱۲
از زیانها سود بر سر آورد
۱۳
کاملی گر خاک گیرد زر شود
۱۴
ناقص ار زر برد خاکستر شود
۱۵
چون قبول حق بود آن مرد راست
۱۶
دست او در کارها دست خداست
۱۷
دست ناقص دست شیطانست و دیو
۱۸
زانک اندر دام تکلیفست و ریو
۱۹
جهل آید پیش او دانش شود
۲۰
جهل شد علمی که در منکر رود
۲۱
هرچه گیرد علتی علت شود
۲۲
کفر گیرد کاملی ملت شود
۲۳
ای مری کرده پیاده با سوار
۲۴
سر نخواهی برد اکنون پای دار
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.