متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۱۰۰ - تفسیر بیت حکم رضی‌الله عنه «آسمانهاست در ولایت جان کارفرمای آسمان جهان» «در ره روح پست و بالاهاست کوههای بلند و دریاهاست»

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
غیب را ابری و آبی دیگرست
۲
آسمان و آفتابی دیگرست
۳
ناید آن الا که بر خاصان پدید
۴
باقیان فی لبس من خلق جدید
۵
هست باران از پی پروردگی
۶
هست باران از پی پژمردگی
۷
نفع باران بهاران بوالعجب
۸
باغ را باران پاییزی چو تب
۹
آن بهاری نازپروردش کند
۱۰
وین خزانی ناخوش و زردش کند
۱۱
همچنین سرما و باد و آفتاب
۱۲
بر تفاوت دان و سررشته بیاب
۱۳
همچنین در غیب انواعست این
۱۴
در زیان و سود و در ربح و غبین
۱۵
این دم ابدال باشد زان بهار
۱۶
در دل و جان روید از وی سبزه‌زار
۱۷
فعل باران بهاری با درخت
۱۸
آید از انفاسشان در نیکبخت
۱۹
گر درخت خشک باشد در مکان
۲۰
عیب آن از باد جان‌افزا مدان
۲۱
باد کار خویش کرد و بر وزید
۲۲
آنک جانی داشت بر جانش گزید
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.