متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۱۰۴ - در خواب گفتن هاتف مر عمر را رضی الله عنه کی چندین زر از بیت المال بن مرد ده کی در گورستان خفته است

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آن زمان حق بر عمر خوابی گماشت
۲
تا که خویش از خواب نتوانست داشت
۳
در عجب افتاد کین معهود نیست
۴
این ز غیب افتاد بی مقصود نیست
۵
سر نهاد و خواب بردش خواب دید
۶
کامدش از حق ندا جانش شنید
۷
آن ندایی کاصل هر بانگ و نواست
۸
خود ندا آنست و این باقی صداست
۹
ترک و کرد و پارسی‌گو و عرب
۱۰
فهم کرده آن ندا بی‌گوش و لب
۱۱
خود چه جای ترک و تاجیکست و زنگ
۱۲
فهم کردست آن ندا را چوب و سنگ
۱۳
هر دمی از وی همی‌آید الست
۱۴
جوهر و اعراض می‌گردند هست
۱۵
گر نمی‌آید بلی زیشان ولی
۱۶
آمدنشان از عدم باشد بلی
۱۷
زانچ گفتم من ز فهم سنگ و چوب
۱۸
در بیانش قصه‌ای هش‌دار خوب
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.