متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۱۵۳ - باقی قصهٔ هاروت و ماروت و نکال و عقوبت ایشان هم در دنیا بچاه بابل

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
چون گناه و فسق خلقان جهان
۲
می‌شدی بر هر دو روشن آن زمان
۳
دست خاییدن گرفتندی ز خشم
۴
لیک عیب خود ندیدندی به چشم
۵
خویش در آیینه دید آن زشت مرد
۶
رو بگردانید از آن و خشم کرد
۷
خویش‌بین چون از کسی جرمی بدید
۸
آتشی در وی ز دوزخ شد پدید
۹
حمیت دین خواند او آن کبر را
۱۰
ننگرد در خویش نفس گبر را
۱۱
حمیت دین را نشانی دیگرست
۱۲
که از آن آتش جهانی اخضرست
۱۳
گفت حقشان گر شما روشن گرید
۱۴
در سیه‌کاران مغفل منگرید
۱۵
شکر گویید ای سپاه و چاکران
۱۶
رسته‌اید از شهوت و از چاک‌ران
۱۷
گر از آن معنی نهم من بر شما
۱۸
مر شما را بیش نپذیرد سما
۱۹
عصمتی که مر شما را در تنست
۲۰
آن ز عکس عصمت و حفظ منست
۲۱
آن ز من بینید نه از خود هین و هین
۲۲
تا نچربد بر شما دیو لعین
۲۳
آنچنان که کاتب وحی رسول
۲۴
دید حکمت در خود و نور اصول
۲۵
خویش را هم صوت مرغان خدا
۲۶
می‌شمرد آن بد صفیری چون صدا
۲۷
لحن مرغان را اگر واصف شوی
۲۸
بر مراد مرغ کی واقف شوی
۲۹
گر بیاموزی صفیر بلبلی
۳۰
تو چه دانی کو چه دارد با گلی
۳۱
ور بدانی باشد آن هم از گمان
۳۲
چون ز لب‌جنبان گمانهای کران
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.