متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۱۲ - ترسانیدن شخصی زاهدی را کی کم گری تا کور نشوی

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زاهدی را گفت یاری در عمل
۲
کم گری تا چشم را ناید خلل
۳
گفت زاهد از دو بیرون نیست حال
۴
چشم بیند یا نبیند آن جمال
۵
گر ببیند نور حق خود چه غمست
۶
در وصال حق دو دیده چه کمست
۷
ور نخواهد دید حق را گو برو
۸
این چنین چشم شقی گو کور شو
۹
غم مخور از دیده کان عیسی تراست
۱۰
چپ مرو تا بخشدت دو چشم راست
۱۱
عیسی روح تو با تو حاضرست
۱۲
نصرت از وی خواه کو خوش ناصرست
۱۳
لیک بیگار تن پر استخوان
۱۴
بر دل عیسی منه تو هر زمان
۱۵
همچو آن ابله که اندر داستان
۱۶
ذکر او کردیم بهر راستان
۱۷
زندگی تن مجو از عیسی‌ات
۱۸
کام فرعونی مخواه از موسی‌ات
۱۹
بر دل خود کم نه اندیشهٔ معاش
۲۰
عیش کم ناید تو بر درگاه باش
۲۱
این بدن خرگاه آمد روح را
۲۲
یا مثال کشتیی مر نوح را
۲۳
ترک چون باشد بیابد خرگهی
۲۴
خاصه چون باشد عزیز درگهی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

شخصیت‌ها

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیشامل شخصیت

زاهد

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

شامل شخصیت ← زاهد

Matched curated alias: زاهد; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.