بخش ۵۷ - بیان آنک علم را دو پرست و گمان را یک پرست ناقص آمد ظن به پرواز ابترست مثال ظن و یقین در علم
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
علم را دو پر گمان را یک پرست
۲
ناقص آمد ظن به پرواز ابترست
۳
مرغ یک‌پر زود افتد سرنگون
۴
باز بر پرد دو گامی یا فزون
۵
افت خیزان می‌رود مرغ گمان
۶
با یکی پر بر امید آشیان
۷
چون ز ظن وا رست علمش رو نمود
۸
شد دو پر آن مرغ یک‌پر پر گشود
۹
بعد از آن یمشی سویا مستقیم
۱۰
نه علی وجهه مکبا او سقیم
۱۱
با دو پر بر می‌پرد چون جبرئیل
۱۲
بی گمان و بی مگر بی قال و قیل
۱۳
گر همه عالم بگویندش توی
۱۴
بر ره یزدان و دین مستوی
۱۵
او نگردد گرم‌تر از گفتشان
۱۶
جان طاق او نگردد جفتشان
۱۷
ور همه گویند او را گم‌رهی
۱۸
کوه پنداری و تو برگ کهی
۱۹
او نیفتد در گمان از طعنشان
۲۰
او نگردد دردمند از ظعنشان
۲۱
بلک گر دریا و کوه آید بگفت
۲۲
گویدش با گم‌رهی گشتی تو جفت
۲۳
هیچ یک ذره نیفتد در خیال
۲۴
یا به طعن طاعنان رنجورحال