Research Contextدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۱۳۳ - منع کردن انبیا را از نصیحت کردن و حجت آوردن جبریانه

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
قوم گفتند ای نصوحان بس بود
۲
اینچ گفتید ار درین ده کس بود
۳
قفل بر دلهای ما بنهاد حق
۴
کس نداند برد بر خالق سبق
۵
نقش ما این کرد آن تصویرگر
۶
این نخواهد شد بگفت و گو دگر
۷
سنگ را صد سال گویی لعل شو
۸
کهنه را صد سال گویی باش نو
۹
خاک را گویی صفات آب گیر
۱۰
آب را گویی عسل شو یا که شیر
۱۱
خالق افلاک او و افلاکیان
۱۲
خالق آب و تراب و خاکیان
۱۳
آسمان را داد دوران و صفا
۱۴
آب و گل را تیره رویی و نما
۱۵
کی تواند آسمان دردی گزید
۱۶
کی تواند آب و گل صفوت خرید
۱۷
قسمتی کردست هر یک را رهی
۱۸
کی کهی گردد بجهدی چون کهی

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

گل و بلبل

به‌کارگیری نماد ← گل و بلبل

Matched curated alias: گل; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
شاهد متنی در منبع ثبت شده است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira