بخش ۱۶۲ - دعاکردن موسی آن شخص را تا بایمان رود از دنیا
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
موسی آمد در مناجات آن سحر
۲
کای خدا ایمان ازو مستان مبر
۳
پادشاهی کن برو بخشا که او
۴
سهو کرد و خیره‌رویی و غلو
۵
گفتمش این علم نه درخورد تست
۶
دفع پندارید گفتم را و سست
۷
دست را بر اژدها آنکس زند
۸
که عصا را دستش اژدرها کند
۹
سر غیب آن را سزد آموختن
۱۰
که ز گفتن لب تواند دوختن
۱۱
درخور دریا نشد جز مرغ آب
۱۲
فهم کن والله اعلم بالصواب
۱۳
او به دریا رفت و مرغ‌آبی نبود
۱۴
گشت غرقه دست گیرش ای ودود