بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
آن یکی پرسید از مفتی به راز
۲
گر کسی گرید به نوحه در نماز
۳
آن نماز او عجب باطل شود
۴
یا نمازش جایز و کامل بود
۵
گفت آب دیده نامش بهر چیست
۶
بنگری تا که چه دید او و گریست
۷
آب دیده تا چه دید او از نهان
۸
تا بدان شد او ز چشمهٔ خود روان
۹
آن جهان گر دیده است آن پر نیاز
۱۰
رونقی یابد ز نوحه آن نماز
۱۱
ور ز رنج تن بد آن گریه و ز سوک
۱۲
ریسمان بسکست و هم بشکست دوک