زمینه پژوهشدر حال بازیابی مسیر پژوهش…
متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۱۱۹ - سبب تاخیر اجابت دعای ممن

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای بسا مخلص که نالد در دعا
۲
تا رود دود خلوصش بر سما
۳
تا رود بالای این سقف برین
۴
بوی مجمر از انین المذنبین
۵
پس ملایک با خدا نالند زار
۶
کای مجیب هر دعا وی مستجار
۷
بندهٔمؤمنتضرع می‌کند
۸
او نمی‌داند به جز تو مستند
۹
تو عطا بیگانگان را می‌دهی
۱۰
از تو دارد آرزو هر مشتهی
۱۱
حق بفرماید که نه از خواری اوست
۱۲
عین تاخیر عطا یاری اوست
۱۳
حاجت آوردش ز غفلت سوی من
۱۴
آن کشیدش مو کشان در کوی من
۱۵
گر بر آرم حاجتش او وا رود
۱۶
هم در آن بازیچه مستغرق شود
۱۷
گرچه می‌نالد به جان یا مستجار
۱۸
دل شکسته سینه‌خسته گو بزار
۱۹
خوش همی‌آید مرا آواز او
۲۰
وآن خدایا گفتن و آن راز او
۲۱
وانک اندر لابه و در ماجرا
۲۲
می‌فریباند بهر نوعی مرا
۲۳
طوطیان و بلبلان را از پسند
۲۴
از خوش آوازی قفس در می‌کنند
۲۵
زاغ را و چغد را اندر قفس
۲۶
کی کنند این خود نیامد در قصص
۲۷
پیش شاهد باز چون آید دو تن
۲۸
آن یکی کمپیر و دیگر خوش‌ذقن
۲۹
هر دو نان خواهند او زوتر فطیر
۳۰
آرد و کمپیر را گوید که گیر
۳۱
وآن دگر را که خوشستش قد و خد
۳۲
کی دهد نان بل به تاخیر افکند
۳۳
گویدش بنشین زمانی بی‌گزند
۳۴
که به خانه نان تازه می‌پزند
۳۵
چون رسد آن نان گرمش بعد کد
۳۶
گویدش بنشین که حلوا می‌رسد
۳۷
هم برین فن داردارش می‌کند
۳۸
وز ره پنهان شکارش می‌کند
۳۹
که مرا کاریست با تو یک زمان
۴۰
منتظر می‌باش ای خوب جهان
۴۱
بی‌مرادی مومنان از نیک و بد
۴۲
تو یقین می‌دان که بهر این بود

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.