متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سعدی · دیوان اشعار

غزل ۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شب فراق نخواهم دواج دیبا را
۲
که شب دراز بود خوابگاه تنها را
۳
ز دست رفتن دیوانه عاقلان دانند
۴
که احتمال نماندست ناشکیبا را
۵
گرش ببینی و دست از ترنج بشناسی
۶
روا بود که ملامت کنی زلیخا را
۷
چنین جوان که تویی برقعی فروآویز
۸
و گر نه دل برود پیر پای برجا را
۹
تو آن درخت گلی کاعتدال قامت تو
۱۰
ببرد قیمت سرو بلندبالا را
۱۱
دگر به هر چه تو گویی مخالفت نکنم
۱۲
که بی تو عیش میسر نمی‌شود ما را
۱۳
دو چشم باز نهاده نشسته‌ام همه شب
۱۴
چو فرقدین و نگه می‌کنم ثریا را
۱۵
شبی و شمعی و جمعی چه خوش بود تا روز
۱۶
نظر به روی تو کوری چشم اعدا را
۱۷
من از تو پیش که نالم که در شریعت عشق
۱۸
معاف دوست بدارند قتل عمدا را
۱۹
تو همچنان دل شهری به غمزه‌ای ببری
۲۰
که بندگان بنی سعد خوان یغما را
۲۱
در این روش که تویی بر هزار چون سعدی
۲۲
جفا و جور توانی ولی مکن یارا
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.