غزل ۱۸۲
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
زنده شود هر که پیش دوست بمیرد
۲
مرده دلست آن که هیچ دوست نگیرد
۳
هر که ز ذوقش درون سینه صفاییست
۴
شمع دلش را ز شاهدی نگزیرد
۵
طالب عشقی دلی چو موم به دست آر
۶
سنگ سیه صورت نگین نپذیرد
۷
صورت سنگین دلی کشنده سعدیست
۸
هر که بدین صورتش کشند نمیرد