«خرابات در غزلیات»

در خرابات مغان با عاشقان

در خرابات مغان عمری به سر آورده ایم

در خرابات فنا ساکن شدیم

با خراباتئی در افتادیم

در خرابات با سر افتادیم

مستیم و خراب در خرابات

خراباتست و ما مست و خرابیم

خراباتست و ما سرمست و سید جام می بر دست

خیزید که تا گرد خرابات برآئیم

مستانه در خرابات با او دمی برآریم

ما خراباتیان جان بازیم

درخرابات مغان بزم خوشی بنهاده ایم

ما خراباتی و رند و عاشق و میخواره ایم

در خرابات مغان مستیم و با رندان حریف

در خرابات فنا وا مانده ایم

در خرابات مغان مست وخراب افتاده ایم

بر سر کوی خرابات چرا آمده ایم

سید بزم خرابات جهان جانیم

ما رهروان کوی خرابات وحدتیم

خراباتست وماسرمست وساقی جام می بر دست

در خرابات مغان با عاشقان همصحبتیم

دل داده به باد در خرابات

در خرابات مغان سید سرمستانیم

مستیم و خراب در خرابات

از خرابات عشق می آئیم

در خرابات مغان مست وخراب

ما مرشد عشاق خرابات جهانیم

سر حلقهٔ رندان خرابات جهانیم

ما پیر خرابات جهانیم و لیکن

بندهٔ سید خراباتیم

ما ساقی سرمست خرابات جهانیم

رندانه در خرابات پیوسته در طوافیم

در خرابات مغان جام مروق می زنیم