«خرابات در شاه نعمت‌الله ولی»

با هر یاری در این خرابات

سرمستانیم و در خرابات

در خرابات راز را می پوش

در خرابات باده پیمائی

در خرابات عشق رندانه

مائیم مدام در خرابات

خراباتست و ما مست و خرابیم

در خرابات که گفت و که شنید

در خرابات که گفت و که شنید

در خرابات رند و سرمستم

در خرابات مغان افتاده‌ایم

در خرابات رو خوشی بنشین

از آتش عشق در خرابات فنا

مائیم و سرخوشان خرابات کوی عشق

در خرابات فنا با ما نشین

در خرابات مغان رندانه رو

در خرابات مغان رندی بجو

در خرابات مغان رندان تمام

خراباتست و ما مست و خرابیم

ما خراباتیان سرمستیم

در خرابات عشق پابستیم

در خرابات باده نوشانیم

در خرابات رند مست آنست

در خرابات فنا افتاده‌ایم

در خرابات فنا افتاده‌ام

زین پس من و رندی و خرابات مغان

خود را به خرابات در انداخته اند

در کوی خرابات مغان رندانه

سلطان خرابات به خود ساقی شد

در کوی خرابات مغان رندانه

در کوی خرابات نشستیم دگر

از ما به جز از حال خرابات مپرس

در کوی خرابات بسی کوشیدیم

رفتم به خرابات و خراب افتادم

در کوی خرابات خراب افتادیم