«خرابات در غزلیات»

در خرابات مست می گردم

در خرابات رند سرمستیم

در خرابات مغان گشتم بسی

در خرابات مغان مستانه باز

در خرابات مغان و امانده ام

ما ساقی سرمست خرابات جهانیم

در کوی خرابات مغان همدم جامیم

در خرابات عشق مست و خراب

خراباتست و من سرمست و ساقی جام می بر دست

گفتند که در کوی خرابات حضوریست

در خرابات عشق مست خراب

بندهٔ سید خراباتم

در خرابات عشق سرمستم

در خرابات عشق رندانه

من رند خراباتم ایمن ز کراماتم

نه زاهد و درویشم ، سلطان خراباتم

مرید یارم و پیر خرابات

خراباتست و من مست خرابم

در خرابات فنا جام بقا می نوشم

در خرابات عشق مست و خراب

سید کوی خرابات و حریف عشقم

در خرابات رند و سرمستیم

زاهدان را به خرابات مغان نگذارید

در خرابات مغان سید سرمستانیم

در کوی خرابات مغان همدم جامیم

سید مجلس خراباتم

سید مجلس خراباتم

با سید رندان خرابات حریفم

در کوی خرابات مغان مست و خرابم

ز آن در خرابات آمدم تا میکده یغما کنم

در خرابات رند سرمستیم

در خرابات مغان گشتم بسی

نعمت الله در خرابات مغان

نعمت الله در خرابات مغان