بخشها و شعرهای این اثر
زبور عجم
اقبال لاهوری
۱۴۲شعر۰بخش
۹۷خواندن شعر کامل ←۹۸خواندن شعر کامل ←۹۹خواندن شعر کامل ←۱۰۰خواندن شعر کامل ←۱۰۱خواندن شعر کامل ←۱۰۲خواندن شعر کامل ←۱۰۳خواندن شعر کامل ←۱۰۴خواندن شعر کامل ←۱۰۵خواندن شعر کامل ←۱۰۶خواندن شعر کامل ←۱۰۷خواندن شعر کامل ←۱۰۸خواندن شعر کامل ←۱۰۹خواندن شعر کامل ←۱۱۰خواندن شعر کامل ←۱۱۱خواندن شعر کامل ←۱۱۲خواندن شعر کامل ←۱۱۳خواندن شعر کامل ←۱۱۴خواندن شعر کامل ←۱۱۵خواندن شعر کامل ←۱۱۶خواندن شعر کامل ←۱۱۷خواندن شعر کامل ←۱۱۸خواندن شعر کامل ←۱۱۹خواندن شعر کامل ←۱۲۰خواندن شعر کامل ←
جهان کورست و از آئینهٔ دل غافل افتاد است
زبور عجم
نیابی در جهان یاری که داند دلنوازی را
زبور عجم
علمی که تو آموزی مشتاق نگاهی نیست
زبور عجم
چو خورشید سحر پیدا نگاهی می توان کردن
زبور عجم
کشیدی باده ها در صحبت بیگانه پی در پی
زبور عجم
عشق اندر جستجو افتاد آدم حاصل است
زبور عجم
بیا که خاوریان نقش تازه ئی بستند
زبور عجم
عشق را نازم که بودش را غم نابود نی
زبور عجم
بر دل بیتاب من ساقی می نابی زند
زبور عجم
فروغ خاکیان از نوریان افزون شود روزی
زبور عجم
ز رسم و راه شریعت نکرده ام تحقیق
زبور عجم
از همه کس کناره گیر صحبت آشنا طلب
زبور عجم
بینی جهان را خود را نبینی
زبور عجم
من هیچ نمی ترسم از حادثهٔ شب ها
زبور عجم
تو کیستی ز کجائی که آسمان کبود
زبور عجم
دیار شوق که درد آشناست خاک آنجا
زبور عجم
می دیرینه و معشوق جوان چیزی نیست
زبور عجم
قلندران که به تسخیر آب و گل کوشند
زبور عجم
دو دسته تیغم و گردون برهنه ساخت مرا
زبور عجم
مثل شرر ذره را تن به تپیدن دهم
زبور عجم
خودی را مردم آمیزی دلیل نارسائی ها
زبور عجم
چون چراغ لاله سوزم در خیابان شما
زبور عجم
دم مرا صفت باد فرودین کردند
زبور عجم
گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهد
زبور عجم
