بخشها و شعرهای این اثر
ارمغان حجاز
اقبال لاهوری
۳۹۲شعر۰بخش
۲۸۹خواندن شعر کامل ←۲۹۰خواندن شعر کامل ←۲۹۱خواندن شعر کامل ←۲۹۲خواندن شعر کامل ←۲۹۳خواندن شعر کامل ←۲۹۴خواندن شعر کامل ←۲۹۵خواندن شعر کامل ←۲۹۶خواندن شعر کامل ←۲۹۷خواندن شعر کامل ←۲۹۸خواندن شعر کامل ←۲۹۹خواندن شعر کامل ←۳۰۰خواندن شعر کامل ←۳۰۱خواندن شعر کامل ←۳۰۲خواندن شعر کامل ←۳۰۳خواندن شعر کامل ←۳۰۴خواندن شعر کامل ←۳۰۵خواندن شعر کامل ←۳۰۶خواندن شعر کامل ←۳۰۷خواندن شعر کامل ←۳۰۸خواندن شعر کامل ←۳۰۹خواندن شعر کامل ←۳۱۰خواندن شعر کامل ←۳۱۱خواندن شعر کامل ←۳۱۲خواندن شعر کامل ←
خوشا روزی که خود را باز گیری
ارمغان حجاز
تو هم مثل من از خود در حجابی
ارمغان حجاز
چه خوش گفت اشتری با کره خویش
ارمغان حجاز
مرا یاد است از دانای افرنگ
ارمغان حجاز
الا ای کشته نامحرمی چند
ارمغان حجاز
دجود است اینکه بینی یا نمود است
ارمغان حجاز
به ضرب تیشه بشکن بیستون را
ارمغان حجاز
منه از کف چراغ رزو را
ارمغان حجاز
دل دریا سکون بیگانه از تست
ارمغان حجاز
دو گیتی را بخود باید کشیدن
ارمغان حجاز
به ما ای لاله خود را وانمودی
ارمغان حجاز
نگرید مرد از رنج و غم و درد
ارمغان حجاز
نپنداری که مرد امتحان مرد
ارمغان حجاز
اگر خاک تو از جان محرمی نیست
ارمغان حجاز
پریشان هر دم ما از غمی چند
ارمغان حجاز
جوانمردی که دل با خویشتن بست
ارمغان حجاز
ازن غم ها دل ما دردمند است
ارمغان حجاز
مگو با من خدای ما چنین کرد
ارمغان حجاز
برون کن کینه را از سینهٔ خویش
ارمغان حجاز
سحرها در گریبان شب اوست
ارمغان حجاز
بباد صبحدم شبنم بنالید
ارمغان حجاز
دلن بحر است کو ساحل نورزد
ارمغان حجاز
دل ماتش و تن موج دودش
ارمغان حجاز
زمانه کار او را میبرد پیش
ارمغان حجاز
