بخشها و شعرهای این اثر
ارمغان حجاز
اقبال لاهوری
۳۹۲شعر۰بخش
۹۷خواندن شعر کامل ←۹۸خواندن شعر کامل ←۹۹خواندن شعر کامل ←۱۰۰خواندن شعر کامل ←۱۰۱خواندن شعر کامل ←۱۰۲خواندن شعر کامل ←۱۰۳خواندن شعر کامل ←۱۰۴خواندن شعر کامل ←۱۰۵خواندن شعر کامل ←۱۰۶خواندن شعر کامل ←۱۰۷خواندن شعر کامل ←۱۰۸خواندن شعر کامل ←۱۰۹خواندن شعر کامل ←۱۱۰خواندن شعر کامل ←۱۱۱خواندن شعر کامل ←۱۱۲خواندن شعر کامل ←۱۱۳خواندن شعر کامل ←۱۱۴خواندن شعر کامل ←۱۱۵خواندن شعر کامل ←۱۱۶خواندن شعر کامل ←۱۱۷خواندن شعر کامل ←۱۱۸خواندن شعر کامل ←۱۱۹خواندن شعر کامل ←۱۲۰خواندن شعر کامل ←
نگهبان حرم معمار دیر است
ارمغان حجاز
ز سوز این فقیر ره نشینی
ارمغان حجاز
گهی افتم گهی مستانه خیزم
ارمغان حجاز
مرا تنهائی و آه و فغان به
ارمغان حجاز
پریدم در فضای دلپذیرش
ارمغان حجاز
به آن رازی که گفتم پی نبردند
ارمغان حجاز
نه شعر است اینکه بر وی دل نهادم
ارمغان حجاز
تو گفتی از حیات جاودان گوی
ارمغان حجاز
رخم از درد پنهان زعفرانی
ارمغان حجاز
زبان ما غریبان از نگاهیست
ارمغان حجاز
خودی دادم ز خود نامحرمی را
ارمغان حجاز
درون ما بجز دود نفس نیست
ارمغان حجاز
غریبی دردمندی نی نوازی
ارمغان حجاز
نم و رنگ از دم بادی نجویم
ارمغان حجاز
در آن دریا که او را ساحلی نیست
ارمغان حجاز
مران از در که مشتاق حضوریم
ارمغان حجاز
به افرنگی بتان دل باختم من
ارمغان حجاز
می از میخانهٔ مغرب چشیدم
ارمغان حجاز
فقیرم از تو خواهم هر چه خواهم
ارمغان حجاز
نه با ملا نه با صوفی نشینم
ارمغان حجاز
دل ملا گرفتار غمی نیست
ارمغان حجاز
سر منبر کلامش نیشدار است
ارمغان حجاز
دل صاحبدلان او برد یا من؟
ارمغان حجاز
غریبم در میان محفل خویش
ارمغان حجاز
