بخشها و شعرهای این اثر
هفت اورنگ
جامی
۱٬۰۰۳شعر۱۹بخش
۷۳خواندن شعر کامل ←۷۴خواندن شعر کامل ←۷۵خواندن شعر کامل ←۷۶خواندن شعر کامل ←۷۷خواندن شعر کامل ←۷۸خواندن شعر کامل ←۷۹خواندن شعر کامل ←۸۰خواندن شعر کامل ←۸۱خواندن شعر کامل ←۸۲خواندن شعر کامل ←۸۳خواندن شعر کامل ←۸۴خواندن شعر کامل ←۸۵خواندن شعر کامل ←۸۶خواندن شعر کامل ←۸۷خواندن شعر کامل ←۸۸خواندن شعر کامل ←۸۹خواندن شعر کامل ←۹۰خواندن شعر کامل ←۹۱خواندن شعر کامل ←۹۲خواندن شعر کامل ←۹۳خواندن شعر کامل ←۹۴خواندن شعر کامل ←۹۵خواندن شعر کامل ←۹۶خواندن شعر کامل ←
بخش ۷۳ - حکایت بر سبیل تمثیل
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۷۴ - در بیان آنکه آدمی کمال و نقصان خود را نمی داند زیرا که او مخلوق از برای خود نیست بلکه از برای غیر خود است فالذی خلقه انما خلقه لنفسه لاله فما اعطاه الا ما یصلح ان یکون له تعالی فلو علم انه مخلوق لربه لعلم ان الله خلق الخلق علی اکمل صورة تصلح لربه اعوذ بالله ان اکون من الجاهلین
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۷۵ - در بیان آنکه نشئه ملکیه ادراک این معنی نمی کرد و لهذا زبان طعن بر آدم علیه السلام گشادند و بر وی به فساد و سفلک گواهی دادند
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۷۶ - در بیان آنکه آدمی کل است و سایر اشیا به مثابه اجزا
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۷۷ - داوود علیه السلام با حضرت حق سبحانه در مناجات خود گفت یا رب لم خلقت الخق؟ حضرت سبحانه در جواب وی گفت کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لاعرف
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۷۸ - اشارت به تقسیم علم به علمی که مضاف به مرتبه جمع است و به علمی که مضاف به مرتبه فرق است و علی هذاالقیاس سائرالصفات
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۷۹ - در بیان اندراج و اندماج شئون و اعتبارات فی اول رتب الذات و عدم تمایز ایشان از یکدیگر لا علما و لا عینا و تمایز ایشان فی ثانی رتب الذات علما لا عینا و ظهور ایشان فی مراتب الکون متفرقة مفصلة پس ظهور ایشان در مرتبه انسان کامل مجتمعة وحدانیة کما فی اول رتب الذات و ذلک غایة الغایات و نهایة النهایات
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۸۰ - اشارة الی بعض بطون قوله تعالی انا عرضناالأمانة علی السموات و الارض و الجبال فابین ان یحملنها و اشفقن منها و حملهاالانسان انه کان ظلوما جهولا
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۸۱ - در بیان آنکه مراد به انسان کمل افراد انسان است نه اناسی حیوانی که اولئک کالانعام بل هم اضل در شأن ایشان است
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۸۲ - حکایت نحوی و عامی و صوفی که هر کدام از الفاظ و عباراتی که میان ایشان گذشت مناسب فهم و حال خویش معنی دیگر خواستند
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۸۳ - تمثیل حال انسان به گندم که با وجود آنکه گیاه سبز است و خواص گندم از اغتذا و غیره در وی از قوت به فعل نیامده است اطلاق این اسم بر وی می کنند اما مجازا لاحقیقة
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۸۴ - در تأسف و تلهف بر نایافت صحبت عزیزانی که اذا رأوا ذکر الله نشان ایشان است و اولئک الذین انعم الله علیهم در شأن ایشان است
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۸۵ - در ترغیب بر تلاوت قرآن و وصف مصحف که محل کتاب اوست
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۸۶ - در بیان معنی استعاذت و حقیقت آن و بیان آنکه شیطان مظهر اسم مضل است پس استعاذت از وی به اسم هادی و مظاهر آن باید کرد
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۸۷ - مناجات
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۸۸ - انتقال از استعاذه به بسمله
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۸۹ - اشارة حرفیة الی الباء
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۹۰ - اشارة حرفیة الی الالف
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۹۱ - در بیان معنی اسم الله
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۹۲ - در بیان معنی اسم الرحمان و اسم الرحیم
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۹۳ - در انتقال از بسمله به تلاوت کلام الله
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۹۴ - فی بیان قوله علیه السلام رب تال للقرآن و القرآن یلعنه
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۹۵ - حکایت عاشق و معشوقی که شب در خلوتی نشسته بودند و در بر همه اغیار بسته ناگاه غلام آن عاشق که باریک نام داشت حلقه بر در زد عاشق گفت کیست گفت منم غلام تو باریک عاشق گفت باز گرد که اگر در باریکی مویی شده ای امشب تو را درین خلوت گنجایی نیست
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
بخش ۹۶ - در بیان آنکه حکم لعنت مخصوص به تالیان قرآن نیست بلکه هر عملی ناشی از عجب و ریا و سایر محبطات عمل می شود از این قبیل است
بخش سلسلةالذهب · دفتر دفتر اول
