متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سعدی · بوستان

حکایت ملک روم با دانشمند

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شنیدم که بگریست سلطان روم
۲
بر نیکمردی ز اهل علوم
۳
که پایابم از دست دشمن نماند
۴
جز این قلعه در شهر با من نماند
۵
بسی جهد کردم که فرزند من
۶
پس از من بود سرور انجمن
۷
کنون دشمن بدگهر دست یافت
۸
سر دست مردی و جهدم بتافت
۹
چه تدبیر سازم، چه درمان کنم؟
۱۰
که از غم بفرسود جان در تنم
۱۱
بگفت ای برادر غم خویش خور
۱۲
که از عمر بهتر شد و بیشتر
۱۳
تو را این قدر تا بمانی بس است
۱۴
چو رفتی جهان جای دیگر کس است
۱۵
اگر هوشمندست وگر بی‌خرد
۱۶
غم او مخور کو غم خود خورد
۱۷
مشقت نیرزد جهان داشتن
۱۸
گرفتن به شمشیر و بگذاشتن
۱۹
که را دانی از خسروان عجم
۲۰
ز عهد فریدون و ضحاک و جم
۲۱
که در تخت و ملکش نیامد زوال؟
۲۲
نماند به جز ملک ایزد تعال
۲۳
که را جاودان ماندن امید ماند
۲۴
چو کس را نبینی که جاوید ماند؟
۲۵
کرا سیم و زر ماند و گنج و مال
۲۶
پس از وی به چندی شود پایمال
۲۷
وزان کس که خیری بماند روان
۲۸
دمادم رسد رحمتش بر روان
۲۹
بزرگی کز او نام نیکو نماند
۳۰
توان گفت با اهل دل کو نماند
۳۱
الا تا درخت کرم پروری
۳۲
گر امیدواری کز او بر خوری
۳۳
کرم کن که فردا که دیوان نهند
۳۴
منازل بمقدار احسان دهند
۳۵
یکی را که سعی قدم پیشتر
۳۶
به درگاه حق، منزلت بیشتر
۳۷
یکی باز پس خاین و شرمسار
۳۸
نیابد همی مزد ناکرده کار
۳۹
بهل تا به دندان برد پشت دست
۴۰
تنوری چنین گرم و نان درنبست
۴۱
بدانی گه غله برداشتن
۴۲
که سستی بود تخم ناکاشتن
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.