متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سعدی · بوستان

حکایت

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مرا حاجیی شانهٔ عاج داد
۲
که رحمت بر اخلاق حجاج باد
۳
شنیدم که باری سگم خوانده بود
۴
که از من به نوعی دلش مانده بود
۵
بینداختم شانه کاین استخوان
۶
نمی‌بایدم دیگرم سگ مخوان
۷
مپندار چون سرکهٔ خود خورم
۸
که جور خداوند حلوا برم
۹
قناعت کن ای نفس بر اندکی
۱۰
که سلطان و درویش بینی یکی
۱۱
چرا پیش خسرو به خواهش روی
۱۲
چو یک سو نهادی طمع، خسروی
۱۳
وگر خود پرستی شکم طبله کن
۱۴
در خانهٔ این و آن قبله کن
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.