متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عطار · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۲۳۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اگر ز پیش جمالت نقاب برخیزد
۲
ز ذره ذره هزار آفتاب برخیزد
۳
جهان ز فتنهٔ بیدار رستخیز شود
۴
چو چشم نیم‌خمارش ز خواب برخیزد
۵
به مجلسی که زند خنده لعل میگونش
۶
خرد اگر بنشیند خراب برخیزد
۷
اگر به خنده در آید لبش ز هر سویی
۸
هزار نعره‌زن بی شراب برخیزد
۹
زمرد خط تو چون ز لعل برجوشد
۱۰
هزار جوش ز لعل خوشاب برخیزد
۱۱
ز بس که بوی گل عارضش عرق گیرد
۱۲
ز خار رشک، خروش از گلاب برخیزد
۱۳
ز بس که اهل جهان را چو صور دم دهد او
۱۴
قیامتی از جهان خراب برخیزد
۱۵
جنابتی که ز دعوی عشق او بنشست
۱۶
چو غسل سازی از خون ناب برخیزد
۱۷
که آن چنان حدثی تا که تو نگریی خون
۱۸
گمان مبر که به دریای آب برخیزد
۱۹
خبر کراست که از بهر تف هر جگری
۲۰
ز زلف مشک فشانش چه تاب برخیزد
۲۱
نشان کراست که از بهر غارت دو جهان
۲۲
ز آفتاب رخش کی نقاب برخیزد
۲۳
اگر ادا کند از لفظ خویش شعر فرید
۲۴
ز پیش چشمهٔ حیوان حجاب برخیزد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.