غزل شمارهٔ ۴۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
روی تو ای دلفروز گر نه چو ماهست
۲
زلف سیه زو چرا بدر دو تا هست
۳
روی چو ماه تو گر چه مایهٔ نور است
۴
موی سیاه تو گر چه اصل گناهست
۵
شاه بتانی و عاشقانت سپاهند
۶
ماه زمینی و آسمانت کلاهست
۷
رسم چنانست که ماه راه نماید
۸
چونکه ز ماه تو خلق گمشده راهست
۹
موی سپیدم ز اشک سرخ چو خونست
۱۰
روی امیدم ز رنج عشق سیاهست
۱۱
حال تو ای ماه روی چیست که باری
۱۲
دور ز روی تو حال بنده تباهست