غزل شمارهٔ ۸۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
روزی دل من مرا نشان داد
۲
وز ماه من او خبر به جان داد
۳
گفتا بشنو نشان ماهی
۴
کو نامهٔ عشق در جهان داد
۵
خورشید رهی او نزیبد
۶
مه بوسه ورا بر آستان داد
۷
یک روز مرا بخواند و بنواخت
۸
و آنگاه به وصل من زبان داد
۹
برداشت پیاله و دمادم
۱۰
می داد مرا و بی کران داد
۱۱
من دانستم که می بلاییست
۱۲
لیکن چه کنم مرا چو ز آن داد
۱۳
از باده چنان مرا بیازرد
۱۴
کز سر بگرفت و در میان داد