غزل شمارهٔ ۲۵۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
به صفت گر چه نقش بی جانم
۲
به نگاری و عاشقی مانم
۳
گه چو عشاق جفت صد ماتم
۴
گه چو معشوق جفت صد جانم
۵
به دور نگم چو روی و موی نگار
۶
زان که هم کفرم و هم ایمانم
۷
گر به شکلم نگه کنی اینم
۸
ور به خطم نگه کنی آنم
۹
گه چو بالای عاشقان کوژم
۱۰
گه چو لبهای یار خندانم
۱۱
گه خمیده چو قد عشاقم
۱۲
گه شکسته چو زلف جانانم
۱۳
صفت خد و زلف معشوقم
۱۴
تاج سرهای عاشقان زانم